Wie ben ik?

Ik heb een hele tijd niets op mijn website gezet. Ik ben behoorlijk ziek geweest met hoge koorts. En daarna had ik nog weinig zin om iets te ondernemen. Maar die inertheid is voorbij!

In dit stukje schrijf ik iets over mezelf. Wie ben ik en wat motiveert me? Ik heb eerder iets over mijn jeugd verteld. Nu gaat het over de periode daarna. Het is slechts beknopt dus niet alles heb ik de revue laten passeren.

Ik ben eigenwijs, eigenzinnig, nieuwsgierig (in de goede zin). Ik laat graag mijn stem horen, heb een brede interesse, ben belezen en erg actief.

In mijn middelbareschooltijd en tijdens mijn studie had ik belangstelling voor sport, cultuur en literatuur.

Leraren op de middelbare school adviseerden me om een exacte studie aan de universiteit te doen. Uiteindelijk besloot ik om niet naar Delft maar naar Amsterdam te gaan omdat de breedte van het aanbod mij meer interesseerde. Ik ging schei-, natuur- en wiskunde studeren en volgde diverse extra vakken waaronder filosofie.

Na mijn kandidaats werd ik gevraagd door de biologieleraar van mijn oude school om schei- en natuurkunde te geven in de 3^de, 4^de en 5^de klas daar ze te weinig leraren hadden. Ik heb een jaar lesgegeven (16 uur per week). Daarna werd ik assistent van mijn prof en ging ik een practicum leiden voor eerste en tweede jaar-studenten. Ik studeerde af in Fysische Technologie met Chemische Technologie als bijvak en Wiskunde.

Ik trouwde en kreeg twee mooie dochters.

Na mijn studie wilde ik bij een groot bedrijf in Nederland gaan werken als leerschool. Ik was niet van plan om daar mijn hele leven te blijven, daar ik in een kleiner bedrijf wilde opklimmen. Uiteindelijk koos ik voor het aanbod van Shell en ging werken op het Koninklijke Shell Lab Amsterdam. Ik kreeg een grote pilot plant, die nog gebouwd moest worden. Het proces was een bestaand proces, maar de zogenaamde ‘gedownscaalde‘ installatie werd uitgelegd voor hogere temperaturen en drukken. Hij werd gebouwd door een contractor dus niet door de technische afdeling van het lab. Na het in bedrijf nemen moest de plant eerst verbouwd worden. Het meetsysteem was een puinhoop en vele meetpunten moesten vervangen worden (in een lab wil je nauwkeurig meten terwijl dat niet nodig is in een industrieel proces). Na een aantal jaren ging ik naar het Centrale Kantoor in Den Haag waar ik me met ontwerpen van andere processen bezighield. Na een periode in Pernis en in Zuid-Frankrijk, waarbij ik steeds advies gaf over andere processen, zei ik de technologie vaarwel en ging verder in de economie van de raffinaderij, en daarna in personeelszaken en uiteindelijk als management consultant waarbij ik over de hele wereld cursussen en advies gaf.

Ik ben bij Shell gebleven omdat het een heel goed bedrijf was en omdat ik gemiddeld elke drie jaar een nieuwe uitdagende job kreeg. Mijn vrouw wilde niet meer naar een nieuwe stationering in het buitenland en dat betekende dat ik zelf voortdurend van de ene plek naar de andere moest vliegen. Uiteindelijk acc Wie ben ik?

Ik heb een hele tijd niets op mijn website gezet. Ik ben behoorlijk ziek geweest met hoge koorts. En daarna had ik nog weinig zin om iets te ondernemen. Maar die inertheid is voorbij!

In dit stukje schrijf ik iets over mezelf. Wie ben ik en wat motiveert me? Ik heb eerder iets over mijn jeugd verteld. Nu gaat het over de periode daarna. Het is slechts beknopt dus niet alles heb ik de revue laten passeren.

Ik ben eigenwijs, eigenzinnig, nieuwsgierig (in de goede zin). Ik laat graag mijn stem horen, heb een brede interesse, ben belezen en erg actief.

In mijn middelbareschooltijd en tijdens mijn studie had ik belangstelling voor sport, cultuur en literatuur.

Leraren op de middelbare school adviseerden me om een exacte studie aan de universiteit te doen. Uiteindelijk besloot ik om niet naar Delft maar naar Amsterdam te gaan omdat de breedte van het aanbod mij meer interesseerde. Ik ging schei-, natuur- en wiskunde studeren en volgde diverse extra vakken waaronder filosofie.

Na mijn kandidaats werd ik gevraagd door de biologieleraar van mijn oude school om schei- en natuurkunde te geven in de 3^de, 4^de en 5^de klas daar ze te weinig leraren hadden. Ik heb een jaar lesgegeven (16 uur per week). Daarna werd ik assistent van mijn prof en ging ik een practicum leiden voor eerste en tweede jaar-studenten. Ik studeerde af in Fysische Technologie met Chemische Technologie als bijvak en Wiskunde.

Ik trouwde en kreeg twee mooie dochters.

Na mijn studie wilde ik bij een groot bedrijf in Nederland gaan werken als leerschool. Ik was niet van plan om daar mijn hele leven te blijven, daar ik in een kleiner bedrijf wilde opklimmen. Uiteindelijk koos ik voor het aanbod van Shell en ging werken op het Koninklijke Shell Lab Amsterdam. Ik kreeg een grote pilot plant, die nog gebouwd moest worden. Het proces was een bestaand proces, maar de zogenaamde ‘gedownscaalde‘ installatie werd uitgelegd voor hogere temperaturen en drukken. Hij werd gebouwd door een contractor dus niet door de technische afdeling van het lab. Na het in bedrijf nemen moest de plant eerst verbouwd worden. Het meetsysteem was een puinhoop en vele meetpunten moesten vervangen worden (in een lab wil je nauwkeurig meten terwijl dat niet nodig is in een industrieel proces). Na een aantal jaren ging ik naar het Centrale Kantoor in Den Haag waar ik me met ontwerpen van andere processen bezighield. Na een periode in Pernis en in Zuid-Frankrijk, waarbij ik steeds advies gaf over andere processen, zei ik de technologie vaarwel en ging verder in de economie van de raffinaderij, en daarna in personeelszaken en uiteindelijk als management consultant waarbij ik over de hele wereld cursussen en advies gaf.

Ik ben bij Shell gebleven omdat het een heel goed bedrijf was en omdat ik gemiddeld elke drie jaar een nieuwe uitdagende job kreeg. Mijn vrouw wilde niet meer naar een nieuwe stationering in het buitenland en dat betekende dat ik zelf voortdurend van de ene plek naar de andere moest vliegen. Uiteindelijk accepteerde de Shell mijn verzoek om mij laten gaan. Ik startte een adviesbureau over managementprocessen in bedrijven. Ik werkte voornamelijk voor de Shell Groep, wat betekende dat ik voortdurend moest reizen.

Na mijn pensionering op 60-jarige leeftijd ben ik geschiedenis gaan studeren en ben daar uiteindelijk in gepromoveerd. Daarnaast was ik lid van allerlei clubjes waaronder bridge, beeldhouwen en schilderen, Probus, filosofie en koken. Tevens ik snoof cultuur op in schouwburgen, concertgebouwen en musea. Sport was na mijn 50^ste door blessures jammer genoeg niet meer mogelijk.

Mijn dochters huwden lieve mannen en kregen mooie kinderen, twee jongens van de oudste, Esther, en twee meisjes van de jongste, Mirjam. Een van die mannen nam nog een jongen mee uit zijn eerste huwelijk. Al die kinderen op een na, die dus mijn kleinkinderen zijn, zijn al volwassen. De jongste jongen, Daan van veertien, komt elke vrijdag na school bij mij langs om gezellig met elkaar te praten. Ik zie mijn kinderen en kleinkinderen minstens eens per twee weken. Ik hou erg veel van hen allemaal.

Ik denk niet dat iedereen in mijn clubjes mijn aanpak en mijn reacties geapprecieerd heeft. Dat hoeft ook niet. Toen ik enige tijd geleden ziek werd en schreef dat ik voorlopig niet meer naar mijn clubjes zou komen, kreeg ik een groot aantal leuke reacties, waaruit waardering voor mij doorklonk.  Ik moet zeggen dat ik daarmee blij verrast was en dat ik het niet verwacht had. 

Uiteindelijk accepteerde de Shell mijn verzoek om mij laten gaan. Ik moest wel eerst een collega een jaar opleiden. Ik startte een adviesbureau over managementprocessen in bedrijven. Ik werkte voornamelijk voor de Shell Groep, wat betekende dat ik voortdurend moest reizen.

Na mijn pensionering op 60-jarige leeftijd ben ik geschiedenis gaan studeren en ben daar uiteindelijk in gepromoveerd. Daarnaast was ik lid van allerlei clubjes waaronder bridge, beeldhouwen en schilderen, Probus, filosofie en koken. Tevens ik snoof cultuur op in schouwburgen, concertgebouwen en musea. Sport was na mijn 50^ste door blessures jammer genoeg niet meer mogelijk.

Mijn dochters huwden lieve mannen en kregen mooie kinderen, twee jongens van de oudste, Esther, en twee meisjes van de jongste, Mirjam. Een van die mannen nam nog een jongen mee uit zijn eerste huwelijk. Al die kinderen op een na, die dus mijn kleinkinderen zijn, zijn al volwassen. De jongste jongen, Daan van veertien, komt elke vrijdag na school bij mij langs om gezellig met elkaar te praten. Ik zie mijn kinderen en kleinkinderen minstens eens per twee weken. Ik hou erg veel van hen allemaal.

Ik denk niet dat iedereen in mijn clubjes mijn aanpak en mijn reacties geapprecieerd heeft. Dat hoeft ook niet. Toen ik enige tijd geleden ziek werd en schreef dat ik voorlopig niet meer naar mijn clubjes zou komen, kreeg ik een groot aantal leuke reacties, waaruit waardering voor mij doorklonk.  Ik moet zeggen dat ik daarmee blij verrast was en dat ik het niet verwacht had.